شناسایی و معرفی نمایه های موش سیاه (Rattus rattus) در جنگل های مانگرو منطقه حفاظت شده حرا

Authors

Abstract

موش سیاه (Rattus rattus) تنها جونده ساکن در جنگل های مانگرو ذخیره گاه زیستکره حرا می باشد. شناسایی     نمایه های موش سیاه پیش نیاز سایر مطالعات بوم شناختی این گونه شبگرد در این اکوسیستم حساس است. نمایه های این موش با ا نتخاب 18 ترا نسکت در سه رویشگاه دلتایی، جزیره ای و ساحلی بررسی شد. لانه ، ایستگاه تغذیه، پنا هگاه ، سرگین -، ردپا و باقیمانده مواد غذایی از نمایه های موش سیاه در جنگل های حرا هستند. لانه مهمترین و بارزترین نمایه موش سیاه است که با استفاده از شاخ و برگ های درخت حرا و  روی درختان حرا ساخته می شود. لانه مناسب ترین نمایه برای مطالعه موش سیاه است و برای مطالعات بوم شناختی این گونه مانند انتخاب زیستگاه استفاده می شود. ایستگاه های تغذیه مکان های تقریباً مسطحی هستند که مواد غذایی برای خوردن به آنجا برده می شود و معمولاً روی لانه قرار دارد. پناهگاه ها در تنه درختان حرا قرار دارد و فقط در ناحیه جزیره ای مشاهده شد. سرگین و ردپا به علت جزر و مدی بودن منطقه نمایه های مناسبی برای مطالعه موش سیاه نیستند. نمایه های غذایی بررسی شده روی ایستگاه های تغذیه نشان می دهد که موش سیاه ساکن در جنگل های حرا گونه ای همه چیز خوار است و از انواع خرچنگها، دو کفه ای ها، ماهی ها، حشرات، بذر درخت حرا و پرندگان(بالغ، جوجه و تخم) تغذیه می کند.

  1. اعتماد، اسماعیل. 1357. پستانداران ایران(جلد اول): جوندگان و کلید تشخیص آنها. انجمن ملی حفاظت منابع طبیعی و محیط انسانی، 288ص.
  2. دانه کار،افشین.1380. بررسی رابطه متقابل درختان حرا و  جانوران وابسته (با تاکید بر شکم پایان) در ذخیره گاه زیستکره حرا. رساله  دوره دکتری جنگل داری، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، نور، 131ص.
  3. دانه  کار، افشین و غلامعلی جلالی. 1384. بررسی ساختار جنگل های حرا با استفاده از آمار برداری به روش ترانسکت. فصلنامه پژوهش وسازندگی، شماره 67 منابع طبیعی،  (تابستان):18-24.
  4. زهزاد، بهرام و هنریک مجنونیان. 1376. منطقه حفاظت شده حرا (ذخیره گاه زیستکره) . اداره کل حفاظت محیط زیست استان هرمزگان، 69ص.
  5. ضیایی، هوشنگ.1375. راهنمای صحرایی پستانداران ایران. تهران: سازمان حفاظت محیط زیست.
  6. کرمی،  محمود. 1382. جزوه آموزشی برآورد جمعیت حیات وحش. دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران.
  7. ویلسون، ادوارد. ترجمه عبدالحسین وهاب زاده. 1384. تنوع حیات: درسنامه تنوع زیستی. انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد،436ص.
    1. Evans, M.I. 1994. Important bird areas in theMiddle east. Birdlife international, 410 pp.
    2. Harrison, D.L. & P.J.J. Bates. 1991. The Mammals of Arabia, Second edition.London: Harrison Zoological Museum Publication, 354 pp.
    3. James, R.E. & M.N. Clout. 1996. Nesting success of New Zealand Pigeons (Hemiphaga novaeseelandiae) in response to a Rat (Ratuus ratuus)poisoning programme  atWenderholmRegional      Park.New Zealand Ecological society. 20(1):45-51.
    4. Kern, W.H. 2002. Control of roof rats in fruit  trees. Institute of food and agriculture science,university offlorida.
    5. King, C.M. 2005.  The Handbook of New Zealand Mammals, Second Edition.Oxford University Press,      610 pp.
    6. Pryde, M., Dilks, P& Fraser, I. 2005. The home range of ship rats(Rattus rattus) in beech forest in theEglinton Valley,Fiordland,New Zealand: a pilot study.New  Zealand Journal of Zoology. 32:139-142.
    7. Schemnitz,S.D.1980.Wildlife Management Techniques Manual. The Wildlife      Society,Washington,D.C, 686 pp.
    8. Wilson,D.E., F.C.Russel, J.D.Nichols, R.Rudran, &  M.S.Foster. 1996. Measuring &  Monitoring Biological Diversity, Standard Methods for Mammals. Smithsonian  Institution Press,Washington &London, 409 pp.